مِثل خرمالوهای رسیده حیاطِ مادربزرگ
مِثل عطرِ دارچینِ چایهای عصرانه
مِثل بارانِ پاییز
مِثل عود
مِثل انارِ دانهدانه با گلپر
مِثل موسیقی خشخشِ برگها
مِثل نوشتنِ آخرین خطِ مشقهای دوران کودکی
مِثل عید
مِثل آب بازی
چیزهای خوب ساده اند
و تنها شنیدنِ اِسمشان کافیست تا خوب شود حالِ دلت...!
نبودِشان زندگی را متوقف نمیکند امّا زندگانی را تَلخ خواهد کرد...!
دُرست مِثل تو...!

دلم گرفته، به دلتنگیِ شبانه قسم
به گیسوان سیاه تو روی شانه قسم …
تو بهترین غزل عاشقانه را با چشم،
سروده ای، به غزل های عاشقانه قسم
درخت های کهنسال با رسیدن تو
جوان شدند، به شادابی جوانه قسم
خلاف عامه ى مردم به عشق پابندم
به سنگ های شکیبای رودخانه قسم …
فدائیان غم عشق و کشتگان فراق
نمرده اند! به غم های جاودانه قسم …

سجاد_سامانی

چه می شود اگر زندگی، زندگی باشد
ما آسان باشیم
آسمان، وسیع
آوازها، عجیب
اصلا نگران نگفتن نباشیم
برویم پشت سرمان را
تا هفت پشت هرچه بی خیال نگاه نکنیم
خیال کنیم رفته ایم، خل شده ایم
داریم خیره به خواب خودمان
خواب خودمان را می بینیم...

راهی برای بی خیالی در پاییز نیستوقتی عشق را از سینه ام کنده اندو جایی برایگذاشتن مرهم نگذاشته اندکه بتوانم برای ادامه زندگیدوست داشتن را امتحان کنمدر پاییز مدام یادی از خاطره ای بر زمین می افتدو مجال

ترس از تغییر،
ترس از خطر کردن،
ترس از مسخره شدن،
ترس از اینکه دیگران فکر کنند هدفها و رویاهای تو اشتباه است ..
همه اینها دشمنان تغییر و دگرگونی و رسیدن به هدفها هستند ..
ولی حتی دشمنان هم دشمنانی دارند ؛ دشمن ترس، شجاعت است.
شجاعت نداشتن ترس نیست؛
شجاعت یعنی اینکه با وجودِ داشتن ترس، دست به عمل بزنی ..

پ.ن: باید با یکی از ترس هام رو به رو بشم باید رانندگی کنم ، باید برم دندانپزشکی باید شجاع بشم ...

چه می شود اگر زندگی، زندگی باشد
ما آسان باشیم
آسمان، وسیع
آوازها، عجیب
اصلا نگران نگفتن نباشیم
برویم پشت سرمان را
تا هفت پشت هرچه بی خیال نگاه نکنیم
خیال کنیم رفته ایم، خل شده ایم
داریم خیره به خواب خودمان,
خواب خودمان, را می بینیم,...

مثلامن باشم
توباشی
و پاییزی که بی وقفه می بارد...
می بارد وعاشقانه هایمان رابهانه میکند
که زیریک چتر
همنشین باران, شویم
باران, یعنی قرارهای, خیس
یعنی تو برمیگردی
مهدیه_سادات

دلبر جان گوش به این حرفا نده !زرد و نارنجیا, ، این نارنگیا, ...اینا بهانست !پاییز قشنگیش به بودن توستحالا هی جهانِ رنگ معرفی کند پاییز..نه ! فایده ندارد ...تو نباشی همین پاییزی که میگویند پادشاه فصل هاس

صبرکن این تمام حرفم نیست...
تو نباید, دعای من باشی...
از خدا خواستم موافق بود...
می توانی خدای من باشی...

من «وارث, تمام نبودن, های توام»,
جایی در پستوی تنهایی ام
نشسته ام و بر روی دیوار قلبم
چوب خط روزهای دوری ات را میکشم
و مشتاقانه به امید آن هستم
که آب در دست بیایی و
تمام این نقش های بدشکل نبودت را
از قلبم پاک کنی....

دیوانه, ام
یا شاید هم عاشق
که از فاصله ها رنج میبرم
زخم می خورم...
اما باز هم در انتظارِ تو نشسته ام...
تو در تشویشِ انتظارهای من
چقدر زیبا شده ای...
علیرضا_اسفندیاری
پ.ن: کاش بیاید آن که باید...

نفسم بند نفسهای کسی هست که نیست

بی گمان در دل من جای کسی هست که نیست
غرق رویای خودش پشت همین پنجره ها
شاعری محو تماشای کسی هست که نیست
در خیالم وسط شعر کسی هست که هست
شعر آبستن رویای کسی هست که نیست
کوچه در کوچه به دستان تو عادت میکرد
شهری از خاطره منهای کسی هست که نیست
مثل هر روز نشستم سر میزی که فقط
خستگی های من و چای کسی هست که نیست
زیر باران دو نفر,کوچه،به هم خیره شدن
مرگ این خاطره ها پای کسی هست که نیست

همیشه چیزهایی که نداشتهام را
بیشتر دوست داشتهام
همچون تو که بسیار, دوری
که بسیار, ندارمت

پابلو نرودا
برگردان: بابک زمانی

چاره ندارم ،
من دچارم, به صدای تو،
به نگاه تو ،
من هنوز ایمان دارم
به معجزه دست های تو...!